เรื่องสั้น "พระจันทร์ครึ่งฉาก"

ฉลองโซนใหม่ของเว็บสตู

ไปขุดเจออันนี้มา ...
จำได้มั้ยว่าใครแต่ง ไม่แน่ใจว่าไอ่เต้ยหรือ ไอ่บี๊บนี่แหละ...

พระจันทร์ครึ่งฉาก

   รถทัวร์คันหนึ่งแล่นผ่านสายหมอกอย่างรวดเร็ว คิงในมือใบนี้คงจะได้หม่ำทั้งวง เขาคิด
เฮ้ย ! เร็วๆ สิ รอตั้งนานแล้ว รถแล่นผ่านเห็นวิวแม่น้ำปิงสวยงาม

แชะ เสียงจากกล้องใครบางคนในรถ แจ็คอีกใบตีลงมาโดยชาวจีนฮ่อ ทันใดนั้น น้อยหน่าในตะกร้า หล่นตามแรงกระแทกของรถลงบนหัวชาวจีนฮ่อคนนั้น
   บี๊บ บี๊บ เสียงเพจเจอร์ของเขาดัง ซื้อซันไลท์มาฝากด้วยนะ ข้อความในเพจเจอร์ว่าอย่างนั้น เขาบ่น จะมีได้ไงวะ ขนาดที่พักยังอยู่กะต๊อบเลย ชาวจีนฮ่อบ่นตาม เออ อดตีกอล์ฟเลยหว่ะ

   หยี สาวลูกครึ่งญี่ปุ่น ที่กำลังจะได้เกียรตินิยม เป็นหญิงสาวที่เพียบพร้อมทุกด้าน เธอกินวิตามินเอ และหนังเกโระทอด (สัตว์น้ำที่แม่เธอส่งมาให้จากญี่ปุ่น) เป็นประจำตั้งแต่สมัยเธอเรียนโรงเรียนมัตถ์ยม ที่เซนต์แอนดรูว์ จังหวัดโอกินาว่า
   เสียงเพลงลำเต้ยดังจากวิทยุด้านหน้า คนขับทิ้งขยะออกไปนอกรถ มะขามป้อมนี่เอง หลงคิดว่าเป็นมะขามเทศ หยีพูดในใจ ..... สายลมเหมือนจะพัดรถให้ไปถึงเป้าหมายเร็วขึ้น คนขับเปลี่ยนไปฟังเพลงดาจิม เพื่อเอาใจคนในรถ

ชาวจีนฮ่อตอบโต้ชายคนนั้น นกกระจอกยังไม่ทันกินน้ำเล้ย! ฮ่าๆๆๆๆ เอ้า อย่ามัวโอ้เอ้โว้ย เดี๋ยวให้ไปอยู่ในกระต้อม
กระท่อมเว้ย พูดก็ไม่ชัดไอ่ฮ่อ เอ้ย
มีรถเมธ์ขับแซงขึ้นไป โย โย เช็คอิทอัพ เพลงดาจิมยังดังไม่หยุด
ฮ่าๆ ส้มหล่นเว้ย ชายคนนั้นพูดกับชาวจีนฮ่อ
ตานี้มึงเป็นหมูให้กูกิน ฮ่าๆ ชายคนนั้นหัวเราะร่วน
โห่ เรื่องจิ๋มๆ แค่นี้เอง.... ว่าแต่มึงจำวันก่อนได้ป่าววะ วันที่ฝนตกพลัมๆ ที่เราไปตีกอล์ฟกันอยู่ เสียงชาวจีนฮ่อพูดให้นึกย้อนอดีต
เออ จำได้
มึงจำคนที่เดินกระหนุงกระหนิง ผ่านหน้าเราไปได้มั้ย.....ใช่คนเดียวกับคนที่นั่งข้างหลังเรารึเปล่าวะ ชายคนนั้นหันไปดู

หยี (ภาพตัดมาที่หยีกำลังกินหนังเกโระ...อั้ม...กร๊อบกร๊อบ) ภาพหยีในอดีตปรากฏในความคิดของชายคนนั้นชัดเจนราวกับถ่ายด้วยกล้องดิจิตอล 8 ล้านปิ๊กเซล
เฮ้ย ลื้อเป็นอารายวะ บอกอั๊วมาอย่าอ๋อมค้อม
ยิ่งคิดเท่าไร ภาพยิ่งคมชัดมากขึ้น เขากำลังสับสนว่า คมชัดต่างจากชัดเจนอย่างไร
,,,, ไม่ต่างกันเลย

รถเลี้ยวเข้าปั๊มน้ำมันแห่งหนึ่ง แวะจอดพัก คนบนรถต่างยะทอยลง ....
ทยอย!!! มีเสียงดังมาจากด้านหลัง

คนส่วนใหญ่จะเข้าร่านสะดวกซื้อ บ้างก็ซื้อโปเต้ บ้างก็ซื้อของกิ๊บเก๋ บ้างก็ซื้อกรีนนัท แต่เขาไม่ซื้ออะไร เขาคอยมองดูว่า หยีอยู่ไหน เขาเพียงแค่อยากรู้ว่า หยีจะคิดยังไงกับเขา กับเหตุการณ์ในอดีตที่ผ่านมา แต่ที่เขารู้ตอนนี้คือ หยียังใส่แหวนวงนั้นอยู่

โอ๋ๆๆ ไม่ร้องนะลูก โอ๋ๆ เสียงแม่กล่อมลูกน้อยดังมาจากข้างหลัง ทำให้เขากลับไปคิดถึงเรื่องนั้นอีก
เฮ้ย ขึ้นรถได้แล้วโว้ย ชาวจีนฮ่อตะโกนเรียกเพื่อนๆ
กูซื้อตะกร้อไปด้วย มึงเตะมาเดี๋ยวกูจะโหน่งให้ดู
โหม่ง เว้ยโหม่งไอ้ห่ามาอยู่จนป่านนี้แล้วยังพูดไม่ชัดอีก ตะกร้อไม้ไผ่ถูกโยนไปมาทั่วรถ
ขิงผงจิงเจนนี่มันดีนะ อร่อยดี ชายคนนั้นบอกกับชาวจีนฮ่อ
อ้าว! ลื้อซื้อของมาด้วยเหรอ อั๊วนึกว่าไม่ได้ซื้ออะไร เห็นมัวแต่เดินจ้องใครก็ม่ายรู้
คำพูดของชาวจีนฮ่อทำให้เขาคิดเรื่องในอดีตขึ้นมาอีก

ใส่นิ้วก้อยดีกว่า เคยได้ยินเรื่องด้ายแดงมั้ย คนเราทุกคนจะมีด้ายแดงมัดอยู่ที่นิ้วก้อย ที่ปลายอีกด้านมันจะมัดอยู่กับคู่แท้ของเรา ช่วงชีวิตที่เราเกิดมา ทุกคนออกตามหารักแท้ บางคนเส้นด้ายก็ไปพันติดกับคนอื่น เหมือนจะเป็นรักแท้ แต่พอลองแก้มัดปมด้ายกลับพบว่าไม่ใช่ วันนี้ผมเจอรักแท้แล้วนะหยี .... หยีคือคนที่อยู่ปลายด้านนั้น

รถทัวร์ขับแซงรถเก๋งขึ้นไป รถเก๋งเปิดเพลงดังลั่นรถ ฟังได้ว่าเป็นเพลง ฟลอร์เฟื่องฟ้า ในจังหวะรีมิกซ์
ป้ายบอกทางว่าอีก 5 กิโล จะถึงดอยปุยแล้ว
เฮ้ย ให้อั๊วชิมมั่งดิ น้ำขิงอะไรของลื้อ
เขาตื่นจากห้วงความคิด ยื่นน้ำขิงให้ชาวจีนฮ่อ
อ่อย! รสชาติยังกะน้ำกระเจี๊ยบ เน่ารึยังวะเนี่ย

เพลงดาจิมวนมาหน้า 1 อีกรอบ คนขับเปลี่ยนเทปเป็น อนัน อันวา ชุดใหม่ แฟนพันธ์ตื้อ หยีไม่ชอบเพลงอนัน อันวา โดยเฉพาะชุดนี้ หยีไม่ชอบให้ใครมาตื้อ จึงลุกไปหยิบเป้ เอาวิทยุทรานซิสเตอร์ออกมาฟังเป็นการส่วนตัว มันพลอยทำให้เขาคิดว่า หยีคงไม่กลับมาคืนดีแล้ว เขาจึงหยุดความคิดที่จะไปนั่งคุยกับหยี

รถทัวร์วิ่งผ่านทุ่งนา แม่กบสอนลูกอ๊อด ลูกๆ ดูนั่น มันคือรถทัวร์ จำไว้นะ รถทัวร์... อย่ากระโดดตัดหน้าเด็ดขาด
อ๊อบ อ๊อบ ลูกอ๊อดเชื่อฟังแม่กบ และถามคำถามหนึ่งที่ค้างคาใจมานาน
พ่ออยู่ไหนฮับแม่
แม่กบถึงกับน้ำตาซึม พ่อของลูกถูกปอร์เช่สอยไปแล้วหล่ะ
ด้ายแดงผูกติดกับนิ้วก้อยของแม่กบ โดยที่ปลายอีกข้างหลุดลอยไปอย่างไม่หวนกลับมา เหลือไว้แต่ความรู้สึกดีๆ ตลอดไป.......

เสียงเพลงฟอร์เฟื่องฟ้าดังตามรถทัวร์มาติดๆ
........จบ

	ผู้เขียน	หัวข้อ: เรื่องสั้น "พระจันทร์ครึ่งฉาก" (อ่าน 3392 ครั้ง)
0 สมาชิก และ 1 บุคคลทั่วไป กำลังดูหัวข้อนี้