เมื่อก่อนเขาเป็นพ่อหนุ่มอินดี้

[พลทหาร]

แต่เดี๋ยวนี้...

[พลทหาร]

อ้าว รูปอยู่ในกล้อง ลืมก็อปลงเครื่อง
รอแป๊บ

[TRAINMAN]

อะไรของมึ๊งงงงง

[พลทหาร]

เรื่องของเรื่องคือกูไปขอนแจ่น เพิ่งกลับมาตะกี้นี่เอง

[พลทหาร]

ขอนแจ่นเดี๋ยวนี้มีไดโนเสาร์กลางเมืองสร้างจากวัสดุเดียวกับกระติ๊บด้วย เมพขิงๆ

[พลทหาร]

แต่นอกนั้นก็ปกติสุขดี
กูนัดเจอพ่อหนุ่มคนนึงที่บ้านอยู่ไม่ไกลจากขอนแจ่นนัก
เขาและลูกเมียอยู่กุมภวา..

[พลทหาร]

สักพักเขาก็โผล่มาพร้อมเณรน้อย

[พลทหาร]

เณรน้อยตกใจ เห็นแขกแปลกหน้า โผล่มาทำท่าประหลาด แลบลิ้นปลิ้นตาใส่ งั้นกูร้องซะเลย



แต่คุยกันไปคุยกันมาก็น้ำตาแห้ง เริ่มเล่นได้ละ

[พลทหาร]

อันนี้หมะม้า



หมะม้าบอกว่าพี่ตุลเพิ่งตื่นเลยงอแงหน่อย
แต่เดี๋ยวก็หัวเราะ เดี๋ยวก็ร้องไห้ สลับกันแบบไม่มีเหตุผลอะไรเลย

[พลทหาร]

สักพักก็เล่นได้ละ



อันนี้เป็นยิ้มแรก น้ำลายฟ่อดเลย
เหมือนเครื่องผลิตน้ำลาย (ยังไม่เจอตอนผลิตขี้)

[พลทหาร]

ไม่รู้กูและเมียจะเรียกว่าอะไรดี จะเป็นลุงป้า หรือน้าอา




สรุปว่าเรียกพี่ละกัน

[พลทหาร]

จับนอนแผ่




อายุห้าเดือนแล้ว พลิกตัวได้แล้ว เป็นปลาอานนท์เลย (มิน่าล่ะ ญี่ปุ่นถึง..)

[พลทหาร]

เดี๋ยวก็จับพลิกหงาย




อีกเดี๋ยวก็พลิกคว่ำ



แล้วก็พ่นน้ำลาย ฟ่อดๆๆ

[พลทหาร]

หน้าเหมือนชินจังนะครับ


เออ ลืมไปเลยว่าชื่อกระทู้น่ะกล่าวถึงพ่อมัน
ซึ่งตอนนี้ลงไปซื้อจักรยานอยู่ ปล่อยให้แม่มันนั่งเลี้ยงลูกอยู่บนห้อง

[พลทหาร]

คุยกะพ่อมันก็ได้ความว่าตอนนี้ชีวิตสุขสงบดี
รวมตัวกับแก๊งสมาคมผู้รับเหมา Gen 2 (คือเป็นรุ่นลูก) ในอุดรเหมือนกัน