กฎในการตั้งชื่อตามพระราชบัญญัติชื่อบุคคล พ.ศ.2505 ระบุไว้ว่า บุคคลสัญชาติไทย ต้องมีชื่อตัวและชื่อสกุล และอาจจะมีชื่อรองด้วยก็ได้ ทั้งนี้ได้อธิบายความหมายของชื่อตัว ชื่อสกุลและชื่อรองไว้ดังนี้
"ชื่อตัว" หมายความว่า ชื่อประจำบุคคล
"ชื่อรอง" หมายความว่า ชื่อประกอบถัดจากชื่อตัว
"ชื่อสกุล" หมายความว่า ชื่อประจำวงศ์สกุล
โดยหลักเกณฑ์การตั้งชื่อตัว และชื่อรอง มีดังนี้
- ต้องไม่พ้องหรือมุ่งหมายให้คล้ายกับพระปรมาภิไธย หรือพระนามของพระราชินี หรือราชทินนาม
- ต้องไม่เป็นคำหยาบหรือมีความหมายหยาบคาย
- ต้องไม่มีเจตนาในทางทุจริต
- ผู้ได้รับหรือเคยได้รับพระราชทานบรรดาศักดิ์ โดยมิได้ถูกถอด จะใช้ราชทินนามตามบรรดาศักดิ์เป็น ชื่อตัวจริง ชื่อรองก็ได้
สำหรับหลักเกณฑ์การตั้งนามสกุล มีดังนี้
- ไม่พ้องหรือมุ่งหมายให้คล้ายกับพระปรมาภิไธย หรือพระนาม ของพระราชินี
- ไม่พ้องหรือมุ่งหมายให้คล้ายกับราชทินนามเว้นแต่ราชทินนาม ของตน ของผู้บุพการี หรือของผู้สืบสันดาน
- ไม่ซ้ำกับชื่อสกุลที่ได้รับพระราชทานจากพระมหากษัตริย์ หรือ ชื่อสกุลที่ได้จดทะเบียนไว้แล้ว
- ไม่มีคำหรือความหมายหยาบคาย
- มีพยัญชนะไม่เกินกว่าสิบพยัญชนะ เว้นแต่กรณีใช้ราชทินนาม เป็นชื่อสกุล
อ้างอิง:
สำนักบริหารการทะเบียน กรมการปกครอง กระทรวงมหาดไทย
http://www.dopa.go.th